BIBLIA TO JEST KSIĘGI STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU wg. J. Wujka

Opis

BIBLIA TO JEST KSIĘGI STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU wg. J. Wujka – opis wydawcy

Jest to tłumaczenie łacińskiego tekstu tzw. Wulgaty z 1596 roku, którego dokonał ks. Jakub Wujek SJ. Jego dzieło na przestrzeni upływających stuleci nic nie straciło na znaczeniu i dziś jest oceniane jako arcydzieło polszczyzny XVI w. Cała Biblia została nazwana „Biblią narodową Polaków aż po dzień dzisiejszy”. Pismo Święte Starego Testamentu liczy 45 ksiąg, Nowego Testamentu ksiąg 27. Są to księgi: historyczne, pouczające i prorockie.

Szczegóły:

format: 150 x 210
tytuł: BIBLIA TO JEST KSIĘGI STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU
wydawca: GAUDIUM
oprawa: TWARDA
strony: 1728
rok wydania: 1985
ISBN: 9788387143022

Jakub Wujek SJ (ur. 1541 w Wągrowcu, zm. 27 lipca 1597 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, jezuita, doktor teologii, rektor Akademii Wileńskiej, rektor kolegium jezuickiego w Poznaniu, autor przekładu Biblii na język polski.

Był wybitnym teologiem, utalentowanym literatem i jednym z pierwszych Polaków, którzy wstąpili do Towarzystwa Jezusowego. Jego polski przekład Biblii pełnił w naszym kraju rolę tłumaczenia kanonicznego przez przeszło 360 lat…

Ks. Jakub Wujek urodził się w 1541 roku w Wągrowcu (archidiecezja gnieźnieńska), w zamożnej rodzinie mieszczańskiej. Jego ojciec, Maciej Wujek, był piwowarem, sędzią prawa magdeburskiego i ławnikiem wągrowieckiego sądu miejskiego. Był również zwolennikiem prowadzenia ksiąg miejskich w języku narodowym. Dzięki zamożności i staraniu rodziców Jakub otrzymał gruntowne wykształcenie. Uczył się najpierw w przyklasztornej szkole cystersów w Wągrowcu, a później wyjechał na studia m.in. do Krakowa i Wiednia.

Mając 24 lata Jakub Wujek – jako jeden z pierwszych Polaków – wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego. Trzy lata później złożył śluby wieczyste i przyjął święcenia kapłańskie. Otrzymał także pierwsze samodzielne zadania – został kaznodzieją kolegiaty w Pułtusku oraz wicerektorem i prokuratorem tamtejszego domu zakonnego. Do Wągrowca przyjeżdżał wielokrotnie, także po to, by podreperować nadwątlone zdrowie. Przebywał tam m.in. w 1571 roku, gdy w Pułtusku wybuchła zaraza. Głosił kazania i z naukami jeździł do Poznania, gdzie w kościele św. Marii Magdaleny słuchali go chętnie nie tylko katolicy, ale i różnowiercy.