Kupując ten produkt otrzymasz co najmniej 38 punktów = 1,14 zł do wykorzystania przy kolejnych zakupach.Po zalogowaniu liczba punktów może być wyższa dzięki Twojemu poziomowi.
Wybór pism czołowego polityka II RP, dwukrotnego premiera rządu, autora wielkiej reformy finansów publicznych m.in. wprowadzającej złotówkę, zarazem cenionego publicysty, który w swych książkach i artykułach prasowych podejmował tematykę:
niezależności gospodarczej,
sprawnego państwa,
roli rolnictwa w życiu społecznym i gospodarczym państwa
innych kluczowych zagadnień dla debaty publicznej w tamtych czasach.
Rozważał również ideowe fundamenty II RP, analizując – na ogół krytycznie – stanowiska zajmowane przez czołowe nurty ówczesnego życia politycznego i proponując własną wizję tego, jakie zasady powinny przyświecać skutecznej polityce polskiej.
Wydany w Bibliotece Klasyki Polskiej Myśli Politycznej wybór tekstów ukazuje przekrojowo refleksję polityczną i społeczno-ekonomiczną Grabskiego, zawartą m.in. w pracach „Dwa programy”. Replika w sprawie pożyczki zagranicznej, Idea Polski, Koło Polskie, sprawa agrarna i ruch wolnościowy w Rosji, Koniunktura, kryzysy i rozwój gospodarczy, O własnych siłach. Zbiór artykułów na czasie, Wieś polska i kapitalizm w rolnictwie.
Szczegóły:
Autor: Władysław Grabski
Wydawnictwo: Ośrodek Myśli Politycznej
Wstęp: dr Piotr Koryś
Książka wydana dzięki współpracy z Narodowym Centrum Kultury
592 strony
twarda oprawa
Władysław Grabski (1874-1938) – Urodził się 7 lipca 1874 r. w Borowie nad Bzurą. Ukończył gimnazjum w Warszawie, po czym wyjechał na studia do Paryża. Uczęszczał na Wydział Ogólny Szkoły Nauk Politycznych 1892-1894, a także na historię na Sorbonie 1893-1895. Naukę kontynuował na uniwersytecie w Halle (studia rolnicze), jednak śmierć ojca i konieczność zajęcia się rodzimym majątkiem zmusiły go do ich przerwania. Na początku XX w. Grabski prowadził aktywną działalność wśród chłopów, za co został w 1905 r. aresztowany. Był wtedy już związany z Narodową Demokracją, z której ramienia trzykrotnie zasiadał w Dumie (1906-1912). Podczas wojny wszedł w skład zainicjowanego przez endecję Komitetu Narodowego Polskiego.
Po raz pierwszy został ministrem w październiku 1918 r. (rolnictwa) w niepodległej Polsce, ale gabinet Józefa Świerzyńskiego, w składzie którego się znalazł, przetrwał ledwie 13 dni. W 1919 r. został posłem na Sejm z ramienia Związku Ludowo-Narodowego. Był przez miesiąc premierem (23 czerwca-24 lipca 1920). W grudniu 1923 r. ponownie został premierem rządu, kierując zarazem resortem skarbu. Przeprowadził wówczas reformę finansów publicznych: doprowadził m.in. do powstania Banku Polskiego i zastąpienia marki złotym. Rząd Grabskiego podał się do dymisji w listopadzie 1925 r. po tzw. wojnie celnej z Niemcami.
Wspomnienia z czasów służby publicznej zawarł w książce „Dwa lata pracy u podstaw państwowości naszej” (1927). W 1926 r. został rektorem SGGW, zaś w 1936 doprowadził do powstania Instytutu Socjologii Wsi, którym kierował do śmierci. Zmarł 1 marca 1938 r. w Warszawie. Bratem Władysława Grabskiego był Stanisław Grabski, inna wpływowa osobistość ruchu narodowo-demokratycznego.
NOWOŚĆ: zbieraj punkty za zakupy i opłacaj nimi część kolejnych zamówień.
