10,00 zł
„Gdy w społeczeństwach katolickich, zwłaszcza łacińskich, posiadających mocne tradycje rzymskie, między pojęciem społecznej roli kobiety a mężczyzny panuje głęboka różnica, protestantyzm w ostatnich latach kilkudziesięciu poszedł w kierunku szybszego zacierania tej różnicy” – zwracał uwagę już niemal sto lat temu Roman Dmoski.
„Dziś kobieta protestancka wchodzi w nową, trzecią fazę, w której żąda równouprawnienia w używaniu życia i jego sposobach. Jeżeli dla kobiety, pracującej na równi z mężczyzną i pełniącej te same co on funkcje społeczne, macierzyństwo jest wielkim ciężarem, od którego stara się ona bardzo często uwolnić, to już kobieta, która chce podobnymi do mężczyzny sposobami używać życia, musi je uważać prawie za niedopuszczalne. Powiada ona otwarcie, że nie ma zamiaru marnować swej młodości na rodzenie, karmienie i wychowywanie dzieci. W jej oczach macierzyństwo jest pogwałceniem praw kobiety” – przestrzegał Dmowski.
Czyż nie miał w stu procentach racji. Obecnie cała Europa, w tym także Polska, znalazła się w samym środku kryzysu demograficznego. Dzieci rodzi się coraz mniej, społeczeństwa się starzeją, maleje liczba osób w wieku produkcyjnym…
Mleko się rozlało i nie ma co nad nim płakać. Dziś trzeba się zastanowić, jak wyjść z tego zaklętego kręgu. Bo brnąć dalej w tę ślepą uliczkę, która wielu wydaje się atrakcyjna, ale która finalnie prowadzi ku zatraceniu, absolutnie nie możemy.
Rozbicie podstawowej komórki społecznej jaką jest rodzina, jest jednym z podstawowych celów postępowego świata. Świata do którego powinniśmy być odwróceni plecami.
Rozkład rodziny dokonuje się powoli, acz skutecznie. Możemy pieczołowicie wznosić imponujący pałac, jeżeli jednak wróg będzie każdego tygodnia wyciągał z niego cegła po cegle, to ten runie przecież z impetem. Podobnie czyni się z rodziną, jak wyciągane są te cegły? Tego dowiecie się Państwo z lektury najnowszego numeru Magna Polonia.
